sana söylemek için heveslendiğim ne varsa, soldu gitti. sen göresin diye göğe çizilen bulutlar umrumda değil artık. senin olmadığın bir yerde benim varlığım bir gölgeden ibaret. sahi, seni nerede unuttum? nerede bıraktım elini tutmayı? nerede bıraktın beni;
çarpışan yıldızların görmediği dehlizlerde misin? karşılaşabilecek miyiz bir gün yeniden, hiç bilmediğim bir yolda yürürken? seni, içimde yaşatmaktan başka çarem kalmadı. "sen de benim gibi misin; söyle..."

insanın kendisini bir yerlerde, beklemediği bir anda kaybedişi böyle bir şey işte. bir diğerine yazıldığı sanılan satırları insan kendisine yazmaktadır umarsız bir ruhla.