Eşlik etmek nerde başlıyor?
Eşlik etmenin sınırları nerededir / nedir?

Koşturmacaya devam..
Avrupa macerama başlayacağım günü iple çekmekle o ipin elimde kalması ihtimali bir araya gelince uykusuz geceler atlayıveriyor sahneye..
Ticari vizelerimi -zaten başka amaçlı vize de almışlığım yok- İTO kanalıyla almaya alışkın olduğumdan ve hiçbir şekilde herhangi bir ülkenin konsolosluk binasından içeri adımımı atmışlığım olmadığından; kendinden emin, İTO internet sayfasında kalem kalem bildirilmiş evrakı tamamlayıp, dosyamı da kolumun altına sıkıştırıp İTO'nun yolunu tuttum geçen gün.
Evrakı teslim ettiğim memur 2006 senesinden beri ülkeden çıkış yapmadığımı görür görmez gitmek istediğim ülkenin konsolosluğuna bizzat müracat etmem gerektiğini söyledi. Bir anlık şaşkınlık duraksamasının ardından koşturmacanın daha yeni başlayacağı idrakıyla bundan sonra ne yapmam gerektiğini sordum, dinledim.
(Bu arada, Almanya'ya gidişte, minimum 30.000 Euro'luk olarak hazırlanması gereken seyahat sağlık sigortası poliçesi'nde "gideceği ülke" olarak belirtilen bölümde "Almanya" yazmasının yeterli olmadığı ve malum bölümü "Schengen Ülkeleri" olarak değiştirmem gerektiği önerildi..

Detay: Bu poliçeyi hazırlayan acente ile görüştüm ve bir zeyilname gönderdiler ki, umarım o da Alman Konsolosluğu tarafından kabul görür!


Kıssadan hisse:

İTO kanalıyla vize alanlar var ise, sözüm size:

* 2 senede bir vizenizi yenileyiniz (eminim daha az para ve vakit harcayacaksınız)
* Sık sık seyahat edebilmek için bahaneler yaratınız. Nedir canım bu koşturmaca, iş-güç-kriz geyikleri?

Bazılarının beden ve/veya ruh sağlığı 85 yaşında arızalanmaya başlıyor, bazıları 50'lerinin sonunda..
Bazıları doğuştan arızalı geliyor ama vücudun kendini hızlı onarabildiği devreler arası doğru müdahale doğrultusunda 100% iyileşme gösterebiliyor.
Biz de 20'li yaşlarımıza gelmeden başladık yüklenmeye, arızalanmaya. İlaçlarla işi kotaranlar var. İçkiyle, başka yasal veya yasal olmayan medikallerle; bir yere kadar..
Bu işte tek başına olduğumuzu anladık. Tek başınayız ama yalnız değiliz diye avuttuk kendimizi.
Şimdi başka bir şey var çok yakın olan. Yalnızlık.
O zaman ne olacak?
Seri katil olarak yeniden mi doğacağız?

su di noi

Bilen bilir, 3 yaşında elime geçirdiğim bir plakta bulup da aşık olduğum bir parçadır "Su Di Noi".
İtalyanca bilmem ama şimdiye kadar öğrenmiş olduğum Latince kırıntılarından yola çıkarak nispeten anlamaya çalıştığım sözlerine internetten bulduğum İngilizce tercümesi yardım etti..
(Nedense tercümesini buraya eklemek istemiyorum..
Kendim Türkçeleştirinceye kadar beklemeyi mi tercih ediyorum, nedir?)


Su di noi ci avresti scommesso tu
su di noi mi vendi un sorriso tu
se lo vuoi cantare, sognare, sperare così.
Su di noi gli amici dicevano
no, vedrai, è tutto sbagliato.
Su di noi nemmeno una nuvola
su di noi l'amore è una favola
su di noi se tu vuoi volare
lontano dal mondo, portati dal vento
non chiedermi dove si va.
Noi due respirando lo stesso momento
per fare l'amore qua e là.
Mi stavi vicino e non mi accorgevo
di quanto importante eri tu
adesso ci siamo, fai presto, ti amo
non perdere un attimo in più.
Su di noi nemmeno una nuvola
su di noi l'amore è una favola
su di noi se tu vuoi volare...
Su di noi ancora una volta dai
su di noi se tu vuoi volare
ti porto lontano nei campi di grano
che nascono dentro di me.
Nei sogni proibiti di due innamorati
nel posto più bello che c'è.
Lontano dal mondo, portati dal vento,
respira la tua libertà
giocare un momento poi corrersi incontro
per fare l'amore qua e là.

Ben planda bile yokken..

how good it is.. how god he is..

"yattim ben operim en guzel yerinden.. mmm.. nersi orasi.. hmmm...
haaa buldum.. su kulaginin altindaki o boyun... bir opucukluk narinlik kat sayisi var.. ayda yilda bir...
operim.."

bu kadar laf yeter.
seyahat edelim..

tricky mind

missing spawn
lover's gone
heaven spent
lost a friend
feels dark
looks weird
sings a lark
on your beard..

kusur ettiysek..

"'yok olabilmek' ile ilgili herhangi bir fizyolojik çözüme ulaşamadığımdan; ayrıca kimyasal ve alkol ihtiva eden faaliyetlerin boşluğu konusunda emin biri olduğumdan, herhangi bir cepte huzur bulmak ve gayet "mobil" olabilmeyi istemekte kararlıyım şimdilik.

Alışamadığım diyarlara yaptığım yolculuklar esnasında şunu gördüm ki, yatarak yazı yazmaya çalışmak ve "kaygan tutuşlu" bir kalem, ifadeye şiddetli bir şekilde mani olmaktadır. -kusur ettiysek affola zira, bu; bundan ibaret-
Kafam karışık, evet. Zamanlı-zamansız düşüncelerim bundandır. Her gün başka bir görevde, verilecek haberde veya üstün körü tasarlanmış hikayelerde kendimi bulmak ve insanların arkalarından bakmaktan vazgeçmiş değilim.
Çok güzel.
Adımların takibi..Pantolondan sarkan ip olmayı istemek.. ki hep yanında, yakınında, bitişik olabilmek. Farkedilip, oradan el yordamıyla koparılana kadar dokunuşun tadını çıkarmak..
ve belki koptuktan sonra da, özlemeyi hayal etmek ve uçuşmak sonsuz boşluklarında deniz boyu sayfaların.. Yer, gök, kaldırım taşları. Her yer deniz. O, benim fikirlerimden habersiz, sessiz. Bir yatak ve solgun beniz. Hayalimdeki bu degilse, biz neyiz? -hatta- Sen hiç orda olmadıysan, nasıl kaldı bu iz?

Sesini duymak istiyorum.
Ve kapatmak gözlerimi, hecelerine dalıp kırıldığını, güldüğünü, konuşurken dişlerinin birbirine çarpışını, dudaklarının çatlaklarını görmek istiyorum.
Senden habersizce yaptığım her şey adına utanmak ve kaybetmek düşüncelerimin kontrolünü..
Zaten üstlenen ben değil miyim her zaman?
Zamanı harcama ve yok sayabilme kudretini verebilen hissiyatlar bütünü. Güç.
sen o, o tanrının ta kendisi.."

271206